Garibim Emekli

Ülkemizde seçmen sayısı ile emekli sayısını karşılaştırdığımızda ortaya yüzde 25 gibi bir oran çıkıyor. Bu oran siyasetin görmezden gelemeyeceği kadar ciddi bir oran.Bu yüzden olsa gerek siyasi partiler emekli üzerinden ya da emekli için çokça konuşuyor bu aralar. İyileşme ya da iyileştirme için konuşulan tarihler de doğal olarak erken seçim ve tarihi ile ilgili tahminleri güçlendiriyor.

İnsanın kıymetini insanca bilmeyince matematikten medet ummaya bakıyor insan. Avrupa’da doğum oranın düşüklüğüve doğal olarak genç nüfus azalması ile yaşlı/emekli nüfus artışı üzerinden politik propaganda dilinin nereye evirileceğine dair bir araştırma yapılmış. Bizde de aynı duruma bağlıevirilme emareleri kendini göstermeye başladı.

CHP mecliste oturma/terk etmeme eylemi başlattı, MHP ani bir çıkışla sefalet ücreti tanımlaması yaparak iyileştirme istedi.15 Kasım tarihli Sefalet başlıklı yazımızda bu kelimeyi daha sık duyacağımızı yazmıştık, açılış Bahçeli’den geldi. Özlem Zengin garip gureba diyerek tartışmayı yeni bir boyuta taşıdı. Bahçeli’nin tanımı dolaylı bir tanım. Sefiller demiyor da ücretin sefalete eş değer olduğunu söylüyor. Özlem Zengin ise nokta atışı bir dil kullanıyor. Bu yüzden olsa gerek direk garip gureba deyiveriyor. Özlem Zengin iktidarın bazı şeyleri bildiği halde yapmadığını da ifşa ediyor aslında. Utanmıyoruz derken de garip gureba derken de “samimi.” Onca kalabalığınve kameraların önünde sn. Cumhurbaşkanı’na yeğenini gösterirken de öyle.

Bütün bunlar iktidarın seçmenden ne kadar uzağa evirildiğinin bir göstergesidir. İktidara geldiği yıllarda AK Partinin varoşlardan nasıl bu kadar yüksek oy alabildiği konuşuluyordu. O zamanlar oy aldıkları kesimlerin sorunlarını çok iyi biliyorlardı şimdi de öyle. O zaman bu sorunları aynı zamanda hissediyorlardı. Şimdi ise onların oyunu nasıl kaybetmeyiz ya da nasıl tekrar kazanırız sorusunu soruyorlar. Hissedilen tek şey tekrar nasıl kazanırızın telaşı. Bir tarafıyla garip gureba ile doğrudan ilişkili ve iç içe olan bir parti artık bu kitleyle arasındaki duygusal bağı kaybettiğinin farkında ama bu bağı tekrar kuramayacağını görmezden geliyor. Çünkü dün aynı mahallenin çocuklarıydılar ama artık başka semtin çocukları oldular.

Bütün partiler üzerinden baktığımızda ise seçmen için bir güvenirlik sorunu yaşandığını umursamayıp mevcut durumda sloganik bir dille oyumuzu birkaç puan artırırızın ya da muhafaza ederizin peşindeler. İnandırıcılık kazanmak ve seçmenle birlikte bir hikayeye yürümek ya da yazmak gibi bir hedefleri yok. Henüz siyaset üretememeye bağlı olarak giderek büyüyen bu güven sorununa bir çözüm üretebilecek bir siyasi oluşum ortada yok. Dolayısıyla bütün partiler iktidarın mevcut haliyle devamında ve kenfi mevcut durumlarını korumaktan yanalar.

Sonuç olarak emekli, seçmen olarak gücünün farkına varıp, bu haliyle siyaset sahnesinde var olabilirse belki sefil, garip, gureba... gibi sıfatlardan kurtulup EMEKLİ sıfatını yeniden kazanabilir. Değilse sosyal destek projelerinin bir ayağında buluverir kendini ki çözüm olarak sunulan her taslak da bu minvalde.